Το τηλέφωνο χτύπησε...

...στο Thoiry, το κωλοχώρι της Γενεύης:


- Ναι;
- ..........[μεγάλη παύση]...........
- Ναι;
- ....[μικρότερη παύση]....Allô! (χαρωπή, γυναικεία φωνή)
- Hi!
- Allô! (εξίσου χαρωπά)
- Hi!
- .........................[κλικ! τουυυυτ τουυυυτ τουυυυτ...]


Δύο λεπτά μετά:


- Ναι;
- Allô! (προετοιμασμένη αυτή τη φορά)
- Hello!
- [κάτι που δεν κατάλαβα στα γαλλικά, πάντως ακουγόταν αυστηρό]...Arretez! Qui est a l'appareil?
- And who are you?
- [Επιφώνημα αγανάκτησης. Μιλάει σε κάποιον άλλο:] Tiens! Ecoute!
......
- Qui a l'appareil? (ανδρική φωνή αυτή τη φορά)
- And who are you?
- [κάτι στα γαλλικά, με ξεκάθαρο τσαμπουκά]...Qui a l'appareil?
- And who are you?
- .........................[κλικ! τουυυυτ τουυυυτ τουυυυτ...]


Θρασύτατοι κωλογάλλοι, ελπίζω να συνεννοηθήκαμε.

Ένα ελικόπτερο γρήγορα

Ο εθνικός δραπέτης/ήρωας, Βασίλης Παλαιοκώστας, καταδιώκεται από τον αναπληρωτή υπουργό εσωτερικών, Χρ. Μαρκογιαννάκη

Οι κωμικοτραγικές φιγούρες που στελεχώνουν την κυβέρνηση της Ελλάδας, σε μια γελοία προσπάθεια να περισώσουν τη δημόσια εικόνα τους, προαναγγέλλουν «μέτρα» περιστολής των ατομικών ελευθεριών, προσποιούμενοι πως τα αντιμετωπίζουν ως αναγκαία κακά. Ας πάρουμε οποιαδήποτε «μέτρα», φτάνει να μοιάζουν με μέτρα. Χρειάζεται βεβαίως και καλή θέληση για να πειστεί κανείς ότι τώρα, που για να έχει κανείς καρτοκινητό θα πρέπει να δίνει και το όνομά του, θα πάψουν να κινδυνεύουν τα «πολύ μεγάλα αγαθά της κοινωνίας και των ανθρώπων». Αλλά η ιστορία έχει δείξει πως αυτή η καλή θέληση μπορεί να εξασφαλιστεί, με προεκλογικές παροχές και την αγαστή συνεργασία των αποκλειστικών αντιπροσώπων του Θεού και θεματοφυλάκων των εθνικών ιδανικών, με το αζημίωτο...

Κι όμως, τα καλύτερα μέτρα για το καλό της χώρας τα έχει ήδη πάρει η κυβέρνηση. Ακουσίως. Γιατί σε τί μπορούσε να προσβλέπει ο κάτοικος μιας χώρας, με τους ευφυέστερους των πολιτών της κλεισμένους στον Κορυδαλλό; Ενώ τώρα υπάρχει ελπίδα...

-

ΥΓ: Τελείωσα το γράψιμο του διδακτορικού. Ελπίζω να μη μου αλλάξουνε τα φώτα στις διορθώσεις...

Το ένα κακό γεννάει το άλλο (ή η τρομοκρατία ως moderating influence)

Ανοίγεις το feed reader να διαβάσεις τις ειδήσεις και βλέπεις αυτό:

«Παραδόθηκαν στον 9ο τακτικό ανακριτή Φ.Βλάχο τα αποτελέσματα της βλητικής αυτοψίας για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου στα Εξάρχεια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η σφαίρα που βγήκε από το όπλο του ειδικού φρουρού χτύπησε στην τσιμεντένια μπάλα περίφραξης, προτού βρει τον 16χρονο Αλέξη Γρηγορόπουλο. Στη σφαίρα εντοπίστηκαν στοιχεία από τα οικοδομικά υλικά της μπάλας, ενώ η παραμόρφωσή της παραπέμπει σε πρόσκρουση στο σχήμα της τσιμεντένιας μπάλας με το πλαινό τμήμα της. Αντίστροφα μεταλλικά στοιχεία της βολίδας φαίνεται ότι εντοπίστηκαν στην επιφάνεια πρόσκρουσης.»

Και με τις ελάχιστες, τις τελευταίες ελπίδες σου για δικαιοσύνη διαλυμένες, προχωράς παρακάτω και πέφτεις στην προκήρυξη του «Επαναστατικού Αγώνα», η οποία αναφέρει για τον αστυνομικό:

«Είμαστε βέβαιοι ότι τελικά θα είναι μικρής χρονικής διάρκειας η παραμονή του στη φυλακή. Τον περιμένουμε σύντομα κοντά μας...»

Και δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς, δεν μπορείς, γιατί δεν σου αφήνουν άλλη επιλογή:

Αφού το ένα κακό είναι αναγκαίο και προφανώς η κατάσταση του ανίατη, μήπως τελικά πρέπει να αισθάνεσαι ανακούφιση, που τουλάχιστον υπάρχει και το άλλο;

Σκόρπια από τα Δεκεμβριανά του 2008

Η εικόνα είναι από το blog του sensualmonk

Είμαι σίγουρος πως ο λαός μου ψοφάει να μάθει τί γνώμη έχω για όλα αυτά που διαδραματίζονται στην Ελλάδα μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, αλλά δεν έχω χρόνο να τη γράψω.

Για την ώρα, απλώς θα μαζεύω εδώ σχετικές ειδήσεις, γνώμες και διαδόσεις που μου φάνηκαν ενδιαφέρουσες, με ελάχιστο και υποκειμενικότατο σχολιασμό. Αν κάποιος θέλει, είναι ευπρόσδεκτος να προσθέσει στη λίστα μου, η οποία θα ανανεώνεται συνέχεια. Τα εντός του post σχόλια, όμως, θα είναι δικά μου.

- Αρχίζουμε λοιπόν με την προϊστορία. Προηγούμενα (σχετικά πρόσφατα) θύματα της αστυνομικής αυθαιρεσίας. Ένας κατάλογος από την Ελευθεροτυπία.

- Η είδηση της δολοφονίας, ως post στο indymedia.

- Η αρχική ανακοίνωση της αστυνομίας που περιγράφει τους ισχυρισμούς των δύο αστυνομικών για το περιστατικό.

- Κυριακή, 7/12. Αντιδρώντας στην είδηση της δολοφονίας, ο Αλέκος Αλαβάνος παραληρεί: «Δεν υπάρχει δικαιολογία. Ο 16χρονος είναι πια δίπλα σε όλους τους νέους αγωνιστές, τον Πέτρουλα, τον Κομνηνό, τον Κουμή, τη Σωτηροπούλου, τον Καλτεζά, που τους στέρησαν τη ζωή μόνο και μόνο επειδή αγαπούσαν την ελευθερια.» Τί σχέση έχει ο πιτσιρικάς από το Ψυχικό που αντιπαθεί την αστυνομία με ένα φτωχό παιδί από τη Μάνη, που τον κατέτρεχαν από μωρό, που ξεκλήρισαν την οικογένειά του λόγω πολιτικών πεποιθήσεων, που είχε ξεκάθαρες και ώριμες πολιτικές απόψεις και δολοφονήθηκε για αυτές από το κράτος; Για μερικές ψήφους θα πούμε ό,τι μαλακία μας κατέβει...

- Επίδειξη δύναμης από το κράτος. Στις 8 Δεκεμβρίου και με την Αθήνα δια πυρός και σιδήρου, η δικαστική εξουσία τάσσεται προκλητικά υπέρ της αστυνομικής αυθαιρεσίας. Ο εισαγγελέας της γνωστής υπόθεσης της ζαρντινιέρας (ξυλοκοπήθηκε άγρια και χωρίς λόγο ο Κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου) προτείνει την ελάφρυνση του κατηγορητηρίου για τους τέσσερις από τους επτά αστυνομικούς που κατηγορούνται και την απαλλαγή του πρώην διοικητή της Ασφάλειας, περνώντας έτσι το μήνυμα ότι το κράτος στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορεί για τα επεισόδια και στην χειρότερη τα καλοδέχεται. Η είδηση, όπως δημοσιεύτηκε στο in.gr.

- Πολλή συζήτηση για το ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι που σπάνε τα μαγαζιά. Δεκαπεντάχρονα, αναρχικοί, μετανάστες ή ασφαλίτες; Εκπομπή του Τζίμη Πανούση που μεταδόθηκε την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου, στην οποία ισχυρίζεται πως όταν πριν μερικά χρόνια συνελήφθη, τη σύλληψη έκαναν δύο αστυνομικοί τους οποίους αναγνώρισε μετά απο δυο μήνες να σπάνε βιτρίνες σε πορεία. Ίσως αληθές, ίσως αναληθές, αλλά πάντως έχει πλάκα (ως κωμικοτραγικό).

- Μέσα στα πολλά που ακούγονται σε στιγμές έντασης, ακούστηκε και το παλιό, καλό και γραφικό, «γίναμε ρεζίλι στο εξωτερικό». Αφού λοιπόν μας νοιάζει τόσο αν μας κακολογήσουν εκτός συνόρων αντί να ασχολούμαστε με την είκονα που έχει το κράτος στα μάτια των ίδιων των Ελλήνων, να ένα άρθρο της Νατάσας Μπαστέα στα Νέα (10/12) που αναφέρει παρόμοια γεγονότα από το εξωτερικό.

- Η απολογία των δύο αστυνομικών στον ανακριτή έγινε στις 10 Δεκεμβρίου. Ο Αλέξης Κούγιας, συνήγορος υπεράσπισης, δηλώνει ότι πρόκειται για παρεξήγηση (!) και ότι η βαλλιστική εξέταση δείχνει πως η σφαίρα εξοστρακίστηκε (επίσημη ενημέρωση σχετικά με την εξέταση δεν υπάρχει ακόμα). Μόνο που επείδη είχε καθοδική πορεία μέσα στο κορμί του παιδιού, δεν μας κάνει ο δρόμος για το απαραίτητο φλιπεράκι, οπότε υποστηρίζουμε την εκδοχή μεταλλικού φανοστάτη. Στο υπόμνημα ενός από τους παρεξηγημένους αναφέρεται το εξής: «Άλλωστε έχω πληροφορηθεί ότι οι νέοι αυτοί, ενώ κατοικούν στο Π. Ψυχικό και είναι γόνοι πλουσίων οικογενειών, συνηθίζουν να συχνάζουν στα Εξάρχεια, τα οποία επιλέγουν ως χώρο διασκέδασης αλλά και σε διάφορα γήπεδα όπου προκαλούν επεισόδια, μην επιδεικνύοντας την αναμενόμενη συμπεριφορά και προσωπικότητα ενός 15άχρονου εφήβου. Ο θανών είχε αποβληθεί από τη σχολή Μοραΐτη και άλλαζε συχνά σχολεία, γεγονός που αποτυπώνει μια αποκλίνουσα συμπεριφορά». Η είδηση όπως δημοσιέυτηκε από την Καθημερινή. Η σχολή Μοραΐτη διέψευσε κατηγορηματικά αυτόν τον ισχυρισμό. Όχι πως έχει καμιά σημασία για το γεγονός της δολοφονίας, μόνο για την αξιοπιστία αυτού του καθάρματος...

- «Οι διαδηλώσεις, οι συγκεντρώσεις ήταν η αυθόρμητη απάντηση στο έγκλημα και ήταν μια υγιής, υγιέστατη αντίδραση της κοινωνίας που έδειξε πως ζει, πως υπάρχει. Ως εδώ. Από κει και ύστερα οι εμπρησμοί, οι καταστροφές, οι λεηλασίες ήταν μια οικτρή συνέχεια που μόνο προβοκάτορες, άθλια υποκείμενα, κινούμενα από σκοτεινές επιδιώξεις ορκισμένων εχθρών της Δημοκρατίας που έχουν σαν στόχο το ειρηνικό μαζικό κίνημα, μπορούσαν να το αποτολμήσουν. [...] Ολους αυτούς που τους κατηγορώ στο όνομα της ιστορίας του εργατικού κινήματος, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να επικαλούνται το όνομα της Αριστεράς. Δεν έχουν, ούτε μπορούσαν να έχουν καμία σχέση μαζί της. Και τους κατηγορώ ακόμα μία φορά σαν προβοκάτορες, εχθρούς της Δημοκρατίας. Και τους καλώ, αν έχουν κουκούτσι μυαλό και αίσθημα ευθύνης, να εγκαταλείψουν τις άθλιες μεθόδους τους και να εξαφανιστούν από τη δημόσια ζωή». Αυτά τα έγραψε ο Λεωνίδας Κύρκος στις 12/12, στην Ελευθεροτυπία και είναι δύσκολο να διαφωνίσει κανείς μαζί του. Εξαιρείται η τελευταία πρόταση, η οποία αντιφάσκει κραυγαλέα με όλες τις προηγούμενες. Γιατί υπονοεί πως οι υπεύθυνοι για τα επεισόδια, αντί για «προβοκάτορες» και «άθλια υποκείμενα» μπορεί και να είναι απλώς άμυαλοι και ανεύθυνοι. Και φυσικά, όχι μπάτσοι. Εκτός αν δεν τους καλεί όλους...

- Την Πέμπτη, 13/12, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών ασκεί πειθαρχική δίωξη στον Αλέξη Κούγια. Στην ανακοίνωση του ο ΔΣΑ αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «η περιύβριση του νεκρού 15χρονου [...] συνιστά μια νέα -ηθική- δολοφονία, η οποία πυροδοτεί την ένταση τις ημέρες που όλη η ελληνική κοινωνία εξεγείρεται και διαδηλώνει τιμώντας τη μνήμη του και καταγγέλλει την αστυνομική αυθαιρεσία». Επιτέλους, κάποιος φορέας σε αυτή τη χώρα τηρεί μια υπεύθυνη στάση...

- Και η αστυνομία συνεχίζει να παρανομεί ακάθεκτη: Καταγγελίες της αστυνομικής βίας στην ιστοσελίδα του BBC (15/12). Ώστε γινόμαστε ρεζίλι εξαιτίας των επεισοδίων, ε;

- Τρίτη, 16/12. Καταδικάστηκαν μεν, σε αστείες ποινές δε, οι αστυνομικοί που πλακώσαν στο ξύλο τον Αυγουστίνο Δημητρίου. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Η είδηση όπως δημοσιεύτηκε από την Καθημερινή.

Γράμμα του TF

Σε συνέχεια της συζήτησης για τη χούντα, στην οποία οδήγησε (αναπόφευκτα) η ανάρτηση για το Χριστόδουλο, δημοσιεύω κατ' εξαίρεση γράμμα που έλαβα από τον φίλο TF. Λέω κατ' εξαίρεση διότι, από το πλήθος των γραμμάτων που μου στέλνουν οι αναγνώστες, τα μεν των ανδρών είναι υβριστικά, τα δε των γυναικών περιέχουν σεξουαλικές φαντασιώσεις στις οποίες πρωταγωνιστώ και, όπως καταλαβαίνετε, και τα μεν και τα δε είναι ακατάλληλα για δημοσίευση...


Αγαπητέ Μιτσάρα,

Έτυχε να πέσω σε ένα παραληρηματικό blog που εξυμνούσε το Χριστόδουλο σε γλώσσα λυρική. Το ίδιο blog είχε link για το αντίστοιχο κομμάτι σου (το οποίο το βρήκα εξαιρετικά έξυπνο και διασκεδαστικό). Και διαβάζοντας τις απαντήσεις είδα και το διάλογο για τη Χούντα. Δεν θα αναπτύξω τις απόψεις μου για την περίοδο γιατί βαριέμαι. Αλλά θέλω να κάνω δυο παρατηρήσεις:

Πρώτα τα εύκολα. "Ήταν η Χούντα καλή ή κακή;" Αυτό το φοβερό ερώτημα ταλάνισε το chain αρκετά. Εγώ θα πω ένα πράγμα. Τα καλά που έκανε η χούντα θα μπορούσε να τα κάνει και οποιοσδήποτε άλλος / οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση. Τα κακά που έκανε η χούντα τότε μπορούσε να τα κάνει μόνο μια χούντα. Αλλά και αυτά τα κακά σβήσαν ή επουλώθηκαν με τον καιρό. Το έργο της χούντας κρίνεται σε βάθος χρόνου. Και σε βάθος χρόνου το αποτέλεσμα είναι 100% αρνητικό. Γιατί;

Γιατί όπως ήταν φυσικό και υγειές για κάθε κοινωνία, όταν έφυγε η χούντα (και σύμφωνα με το κλίμα των καιρών) η κοινωνία πήρε μια στροφή προς τα αριστερά. Που οφέλησε τη χώρα συνταγματικά (να εξασφαλίσει βασικές πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες) μέχρι και την αναθεώρηση του συντάγματος το 1985 - ένα από τα περιορισμένα πολύ θετικά στοιχεία της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Το πρόβλημα έρχεται από τα μέσα του 80 και μετά. Η κληρονομιά της γενιάς του πολυτεχνείου φιλοδώρησε τη δικιά μας με μια ακατάληπτη ιδεοληψία. Οτιδήποτε είναι αριστερό είναι καλό. Οτιδήποτε είναι δεξιό είναι κακό.

Και αυτό είναι το μεγαλύτερο μακροχρόνιο πρόβλημα που δημιούργησε η χούντα (εκτός του Κυπριακού)... Ότι μάθαμε να σκεπτόμαστε σε ένα αριστεροεπές κουτί. Και μέσα σε αυτό το κουτί έχουν μάθει να μας παραμυθιάζουν οι εκάστοτε πολιτικάντηδες.

Το κουτί αυτό έχει διάφορες ανόητες πτυχές. Μεταξύ άλλων: 1) Οτιδήποτε προέρχεται από τα αριστερά είναι προοδευτικό - ακόμη και το γεγονός ότι το ΚΚΕ παραληρεί εναντίων των μεταναστών. 2) Οτιδήποτε δεν μας αρέσει το επονομάζουμε "νεοφιλελεύθερο" ακόμη και αν δεν έχει καμία σχέση με το νεοφιλελευθερισμό. 3) Η ελευθερία είναι συνώνυμη της ασυδοσίας (για παράδειγμα θεωρούμε ότι είναι δικαίωμα έκφρασης του κάθε κομπλεξικού να πάει να γεμίσει το δικό μου τοίχο με graffiti του στυλ "Στέλλα σ'αγαπώ", "αναρχία", "ολυμπιακάρα ολέ". 4) Υπάρχει προκοπή ΜΟΝΟ μέσα στα πλαίσια ενός τεράστιου κράτους το οποίο ελέγχει τα πάντα με διεφθαρμένο τρόπο. Και φυσικά η μόνη λύση είναι μια καλύτερη (ή λειγότερο χειρότερη) διαχείριση του κράτους από το ένα ή το άλλο κόμμα και ποτέ η λύση του μικρότερου κράτους.

Τώρα τα δύσκολα. "Ήταν η χούντα διεφθαρμένη;" Φυσικά και όχι... γιατί δεν χρειαζόταν να είναι. Είχε τον απόλυτο έλεγχο... γιατί να συναλλαγείς με κάποιον όταν μπορείς να τον αναγκάσεις; Πότε θα καταλάβουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στην Ελλάδα ότι η διαφθορά δεν είναι προσωποκεντρικό θέμα; Πότε επιτέλους θα απαλλαγούμε από αυτή την αυταπάτη; Η διαφθορά δεν είναι μια σύμπτωση - ότι ένα τσούρμο κακών και διεφθαρμένων ανθρώπων έτυχε να κυβερνά και πιθανώς η επόμενη κυβέρνηση να αποτελείται από καλύτερους ανθρώπους.

Η διαφθορά (όπως και και οποιοδήποτε άλλο οικονομικό φαινόμενο είναι θέμα κινήτρων. Όταν μια κυβέρνηση ελέγχει ΟΛΗ την οικονομία ο ψηφοφόρος δίνει απόλυτη εξουσία σε μεμονωμένα άτομα να νομοθετούν, να εκτελούν και να ελέγχουν. Όταν ο μόνος τρόπος να λειτουργήσεις επιχειρηματικά είναι να σε εγκρίνει ένας υπουργός και ο μόνος τρόπος να εγκριθεί ο υπουργός είναι να τον εγκρίνεις εσύ ως χρηματοδότης του...

Πότε θα καταλάβουμε ότι ο όρος "κράτος" δεν είναι ενιαίος. Ότι δεν μπορεί να υπάρχει ένα σώμα συμφερόντων που να νομοθετεί, ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα, να ελέγχει και να εκτελεί εις το όνομα ενός γενικότερου καλού. Όσο υπάρχει ένα τέτοιο κράτος ΟΛΑ τα κίνητρα είναι ευθυγραμμισμένα και η διαφθορά είναι απλά ένας χαρακτηρισμός για τον τρόπο με τον οποίο το σύστημα λειτουργεί, ισορροπεί και διαιωνίζεται.

Mainstream αθεΐα

Σύμφωνα με αυτό το άρθρο , η British Humanist Association (BHA) αποφάσισε να αναρτήσει στο εξωτερικό λεωφορείων του Λονδίνου το μήνυμα "Πιθανότατα δεν υπάρχει θεός. Τώρα σταμάτα να ανησυχείς και απόλαυσε τη ζωή σου". Ο - ομολογουμένως συμπαθής - μαϊντανός της αθεΐας Richard Dawkins υποστηρίζει το εγχείρημα και οικονομικά: καμιά σαρανταριά χιλιάδες λίρες μαζεύτηκαν για αυτό το σκοπό.

Κατ' αρχάς, δράττομαι της ευκαιρίας να αποκηρύξω την καπηλεία του όρου "άθεος" από αυτούς που είναι σίγουροι πως δεν υπάρχει θεός. Είναι της μόδας ο διαχωρισμός μεταξύ του "άθεου", που δήθεν είναι βέβαιος για τη μη ύπαρξη του θεού, και του "αγνωστικιστή", που δήθεν δηλώνει ότι δεν ξέρει αν υπάρχει θεός και άρα δεν πιστεύει. Χωρίς να το έχω ψάξει ή να ισχυρίζομαι πως έχω τις φιλολογικές γνώσεις να το κάνω, είμαι σίγουρος πως αυτός ο διαχωρισμός είναι εισαγώμενος και τον απορρίπτω μετά βδελυγμίας. Το στερητικό α δηλώνει πάντα την απουσία και στη συγκεκριμένη περίπτωση την απουσία της πεποίθησης ότι ο θεός υπάρχει. Η βεβαιότητα της ανυπαρξίας αφορά ένα υποσύνολο των άθεων, για αυτό να βρείτε άλλη λέξη για να περιγράψετε τις θρησκευτικές σας πεποιθήσεις ρε! Πάει αυτό.

Αν και άθεος, δεν ενθουσιάζομαι με τέτοιες κινήσεις και τις θεωρώ κάπως αφελείς. Σύμφωνα με το άρθρο του bbc και τον ΜyBallsAreMoving που μου το έστειλε, ο στόχος της "διαφήμισης" είναι να κάνει τους ανθρώπους να σκεφτούν. Εγώ νομίζω πως το μόνο αποτέλεσμα που θα έχει μια mainstream διαφήμιση της αθεΐας είναι να συσπειρώσει τους απανταχού πιστούς εναντίον της.

Πρώτος και κύριος λόγος είναι ότι όλοι το έχουν σκεφτεί το θέμα και έχουν αναρωτηθεί σχετικά από μόνοι τους. Κανένας δεν έχει ανάγκη να δει το σλόγκαν στο λεωφορείο για να το σκεφτεί, εκτός αν ανήκει σε αυτούς που δεν έχουν ελπίδα ούτως ή άλλως και καλύτερα να μην το σκέφτονται.

Αλλά και άσχετα από αυτό, νομίζω πως η κεντρική ιδέα πίσω από τη mainstream διαφήμιση είναι η πλύση εγκεφάλου διά της επανάληψης. Όταν πχ κολλάς μια γκόμενα στο πλάι του λεωφορείου και γράφεις δίπλα το Χ ποτό προσπαθείς να κάνεις κάποιο κορόιδο να συνδέσει το ποτό με τη γκόμενα μετά τη νιοστή φορά που θα τη δει. Μια επαναλαμβανόμενη εικόνα ή μια επαναλαμβανόμενη φράση μπορεί να έχει αυτό το αποτέλεσμα και μόνο - μέχρι εκεί πάει η μέθοδος. Το να προσπαθείς να προκαλέσεις τη σκέψη κάποιου λέγοντας ή δείχνοντας του το ίδιο και το ίδιο είναι σαν να προσπαθείς να ανάψεις φιτίλι με πυροσβεστήρα.

Για αυτό καλύτερα να το αφήσουνε. Δεν ξυπνάς τον κόσμο με σλόγκαν στα λεωφορεία. Ο πιο φιλικός θα χαμογελάσει και θα το ξεχάσει σε πέντε λεπτά, ο πιο εχθρικός θα πει ότι σκοτεινά, σατανικά κέντρα χρηματοδοτούν τη διαφημιστική εκστρατεία απομάκρυνσης του κοσμάκη από το Χριστό... Αντί για το λεωφορείο, γράψε τον αιρετικό σου προβληματισμό εκεί που ανήκει: στον τοίχο. Στο φυσικό του χώρο έχει περισσότερη αμεσότητα, ειλικρίνεια και τελικά ισχύ. Ή στο φινάλε φινάλε, αν πρέπει οπωσδήποτε να τον κολλήσεις στο λεωφορείο, τουλάχιστον φρόντισε να μη λείπει και η γκόμενα προς τέρψην των οφθαλμών.

Πώς φαίνεται το καθίκι...

Ήμουν πάντα της άποψης ότι μπορείς να καταλάβεις πολλά πράγματα για τους ανθρώπους από τη φάτσα τους και μόνο. Αυτό δεν γίνεται με κάποιον υπερφυσικό, new age τρόπο, ούτε με τις τεχνικές των τσαρλατάνων "φυσιογνωμιστών", ούτε ακούγοντας τη φωνή της καρδιάς σου και τέτοια γραφικά. Γίνεται με βάση την εμπειρία που καθένας αποκτά γνωρίζοντας ανθρώπους διαφόρων τύπων και συνδέοντας ασυνείδητα τα χαρακτηριστικά της έκφρασης τους με τις προθέσεις τους, όπως αυτές διαπιστώνονται αργά ή γρήγορα.

Δείτε για παράδειγμα αυτή τη σκατόφατσα:


Όποιος έχει δει τη μούρη του ηγούμενου Εφραίμ και δεν κατάλαβε αμέσως για τί καθίκι πρόκειται δεν πρέπει να έχει περπατήσει στη ζωή του ούτε μέχρι το δίπλα τετράγωνο...